Vorige Volgende

Erika Vermeulen (1950) voorzitter.

Ik kom uit Zevenbergen en heb 35 jaar in de gezondheidszorg gewerkt in Nederland. Eigenlijk had ik heel mijn leven al de wens om ooit eens ontwikkelingswerk te gaan doen. Het is er nooit van gekomen. Tot ik enkele jaren geleden naar India ging,toen heb ik met eigen ogen kunnen zien hoe hoog de nood werkelijk is, de armoede, de slechte- of geen medische hulp, erbarmelijke hygiënische omstandigheden, zoals slecht drinkwater enz.

Terug in Nederland heb ik besloten om iets voor deze mensen op medisch gebied te gaan doen. Ik ben cursussen gaan volgen in tropische gezondheidzorg en wondverzorging,materiaal verzameld, een Stichting op gericht en gestart met sponsorwerving.

Nu woon ik het grootste gedeelte van het jaar in India om aan het project te werken, de sponsorwerving en de PR te doen en om samen met Madhan het project daar aan te sturen en mede verantwoordelijkheid te dragen, zodat elke euro ook daadwerkelijk op de goede plaats terecht komt.

Thea Hendrickx (1945) Secretaris.

Ik ben Thea Hendrickx-Hemmer en secretaris van de stichting. Moeder van drie kinderen en oma van vier kleinkinderen. Hoe ben ik nu voorzitter geworden van dit prachtige initiatief, heel eenvoudig, gewoon met je vriendin een trektocht door India gaan maken en dan ook nog naar het zuiden trekken om naar een weeshuis te gaan kijken in Tiruvannamalai, Tamil Nadu, dat opgezet is door Erika’s dochter Hanneke. Daar maakten wij kennis met Madhan Mohan die ons zijn droom vertelde. Erika bleef achter en heeft samen met Madhan het plan verder uitgewerkt.

En toen zij weer voor een half jaar naar Nederland kwam, heeft zij haar plan verder in Nederland vorm gegeven door sponsoren te zoeken en een bestuur te formeren en een stichting op te zetten. En in dat bestuur ben ik ook gaan zitten.

Dit is nu al weer een paar jaar geleden en kijk eens waar we nu al zijn: een heleboel enthousiaste mensen die samen met Erika en Madhan aan dit prachtige project werken!

En als ik dan in India ben en zie hoe het al perfect loopt en meemaak dat een heleboel mensen weer geholpen zijn en dat er plannen zijn om uit te breiden om nog meer mensen te helpen, dan denk ik: daar doe ik het voor, dit is ook mijn doel.

Groet Thea

Ben Klijn (1944) penningmeester.

Even voorstellen.
Mijn naam is Ben Klijn, vader van twee zonen en opa van twee kleinkinderen. Nu ben ik gepensioneerd en daarvoor was ik werkzaam bij het internationaal bedrijfsleven in organisatie, het management en de accountancy. Bij mijn verblijf in India, in 2008, ben ik diep geraakt door het menselijk lijden ten gevolge het ontbreken van primaire medische voorzieningen die voor ons in Europa zo vanzelfsprekend zijn. Toen ik daar fietsend rond de berg Arunachala Erika ontmoette en kennis maakte met het team van Medische Kampen en hun werk heb ik ervaren hoe met relatief weinig middelen en veel inzet de allerarmsten, ook de kinderen, worden geholpen. Behalve de medische aandacht is ook de gegeven voorlichting belangrijk. Het maakt de mensen, die vaak niet kunnen lezen of schrijven, ervan bewust dat zij een menswaardig bestaan waard zijn en het recht hebben om hun lot in eigen hand te nemen.